Burzliwa historia Polski
Rozbiory, przyłączenia, zjednoczenia…zrodziły w sercach Polaków głębokie, niezniszczalne uczucie patriotyzmu. Chociaż czasami musieli opuścić swoją ojczyznę, duchowa więź z krajem nie pozwalała im zapomnieć o swoich korzeniach. Francja, ojczyzna wieku Oświecenia, dawała im wtedy schronienie.
Historia Polski rozpoczęła się w X. w., pod rządami Mieszka I i dynastii Piastów. W tym okresie przedstawiciele najważniejszych rodów przeszli na chrześcijaństwo. W średniowieczu Polska szybko stała się potęgą regionalną, równocześnie podejmując regularne próby wyzwolenia się spod wpływów Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego. W związku z tym Polska od XIII w. musiała walczyć z Krzyżakami, którzy podbili Prusy i część Pomorza.
Polska osiągnęła apogeum świetności w XV i XVI w. pod rządami dynastii Jagiellonów, po zjednoczeniu Królestwa Polskiego z Wielkim Księstwem Litewskim, w wyniku którego powstała Rzeczpospolita Obojga Narodów, ówczesne największe pod względem obszaru Państwo w Europie. Ale w XVII, a przede wszystkim w XVIII w., Rzeczpospolita popadła w liczne konflikty zbrojne, które spowodowały utratę dużej części jej terytorium, głównie na skutek ekspansji Cesarstwa Rosyjskiego. Pod koniec XVIII w., po trzech rozbiorach, Prusy, Austria i Rosja podzieliły między siebie Rzeczpospolitą Obojga Narodów.